لزوم ارتباط زنده با علماي ديني

چکيده :

حرکت جامعه بشري به سوي معنويت و رسوخ دين در بخشهاي مختلف زندگي در عصر جاري رو به فزوني و گسترش است. گرايش ديني مردمان نيازمند پاسخگويي از سوي عالمان ديني است و اين پاسخگويي بايد مبتني بر تکنولوژي روز باشد. از مقتضايات تکنولوژي جديد آسان بودن و کم هزينه بودن دسترسي مردم به علماي ديني است.

علاوه بر دو ويژگي فوق گرايش مردم به شنيدن پاسخ به صورت زنده و ارتباط دوسويه را نيز بايد بدان افزوده شود.

سه پارامتر سهولت، کم هزينه و دوسويه بودن ارتباط را مي توان از روشهاي غير بومي تامين نمود اما ارتباط غير بومي از يک سو اطمينان عالمان ديني را همراه ندارد و از سوي ديگر شانيت عالمان را حفظ نمي‌کند و به تبع آن نفي رسوخ منابع علم در مجاري جامعه را بدنبال دارد.

از آنجايي که دينداران و منتسبين به يک دين ممکن است داراي مليت و زبان متفاوت (نسبت به عالم ديني) باشند مستقل بودن پاسخگويي از زبان پرسشگر، از مواردي است که رغبت به پرسشگري را افزايش مي دهد. بدين معنا که متدينها نبايد براي دريافت پاسخ، دغدغه همزباني با مليت و زبان عالم ديني را داشته باشند و نياز دريافت پاسخ از منابع ديني بايد حداقل به چند زبان اصلي دنيا برآورده شود.

پرسشگران خواستار آن هستند که در پرسش از مباني تطبيق اعمال با دين، جواب را از مرجع ديني بشنوند يا حداقل پاسخگو نزديکترين فاصله با مرجع ديني را داشته و پر سشگر کمترين واسطه را متحمل شود.

ارتباط مستقيم با منابع علم و حذف فاصلها، از توقعاتي است که در پرسشگر به دليل رشد تکنولوژي ارتباطات حاصل شده است.

پس مي‌توان گفت براي پاسخ به نياز ابتناء بخشهاي مختلف زندگي بر مبناي نگرش ديني ، يافتن منابع دين، پاسخ و رفع شبهات بايد:

1.دسترسي به عالم سهل و آسان باشد .

2.کم هزينه باشد.

3.دوسويه و زنده باشد.

4.مبتني بر تکنولوژي بومي باشد.

5.کمترين فاصل را با مرجع ديني داشته باشد.

6.مستقل از زبان باشد و حداقل پاسخگويي به چند زبان اصلي انجام شود.

طرح ارتباط شيعي نمونه‌اي است که پارامترهاي هزينه کم، سهولت دسترسي، پاسخگويي زنده و دوسويه بودن، دريافت جواب از مرجع فقهي با کمترين فاصل و يافتن پاسخ بدون دغدغه نسبت به زبان پرسشگر ديني و عالم پاسخگو را دربردارد